บทที่ 9 รอยแผลเป็นเปื้อนเลือด
ศลิณาหยิบม้วนผ้าก๊อซขึ้นมา การจะพันรอบลำตัวใหญ่โต ทำให้เธอต้องโน้มตัวเข้าหา และเอื้อมแขนสอดผ่านแผ่นหลังกว้าง ท่าทางนี้ทำให้หน้าอกนุ่มหยุ่นของเธอแนบชิดกับแผงอกแกร่งของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
กลิ่นคาวเลือดสนิมเหล็กคละคลุ้ง ผสมผสานกับกลิ่นเหงื่อและไอร้อนจากกายบุรุษ ความดิบเถื่อนที่แผ่ซ่านออกมาทำเอาสติของอดีตคุณหนูเริ่มพร่ามัว ลมหายใจเธอสะดุดซ้ำแล้วซ้ำเล่าเมื่อปลายจมูกเฉียดผ่านสันกรามแกร่ง
"คุณ ช่วยขยับตัวขึ้นนิดหนึ่งได้ไหมคะ" เธอเอ่ยเสียงเบาหวิว
จักรไม่ขยับ เขาปล่อยให้เธอทาบทับอยู่บนตัว ปล่อยให้เรือนร่างนุ่มหยุ่นบดเบียดกับกล้ามเนื้อตึงเครียดของเขาอย่างจงใจ
ขณะที่ศลิณากำลังจะดึงผ้าก๊อซให้ตึงเพื่อผูกปม
หมับ!
ฝ่ามือหนาคว้าหมับเข้าที่เอวคอดของเธออย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ
"ว้าย!"
จักรออกแรงดึงเพียงนิดเดียว ร่างบอบบางก็เสียหลัก ล้มลงไปทาบทับบนเรือนร่างใหญ่โตเต็มแรง ใบหน้าศลิณาซุกอยู่กับซอกคอแกร่ง ลมหายใจร้อนระอุของเขาเป่ารดต้นคอจนขนอ่อนลุกซัน
แขนแกร่งตวัดรัดเอวเธอแน่นราวกับคีมเหล็ก ล็อกตัวไว้ไม่ให้ดิ้นหนี
ศลิณาใจหายวาบ หัวใจเต้นกระหน่ำกระแทกซี่โครง เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับมัจจุราชที่อยู่ห่างไปไม่ถึงคืบ
แววตาของเขาเยียบเย็นและอันตรายจนน่าขนลุก
"คุณ ปล่อยนะ แผลคุณยังเลือดออกอยู่" เธอพยายามขืนตัวออก แต่เรี่ยวแรงคนเจ็บกลับมีมหาศาลเกินมนุษย์
จักรดันลิ้นดุนกระพุ้งแก้ม ริมฝีปากหยักลึกขยับกระซิบชิดริมฝีปากบาง เสียงแหบพร่าของเขากรีดลึกเข้าไปในโสตประสาท
"รหัสผ่านแล็ปท็อปฉัน มันเดาง่ายขนาดนั้นเลยหรือไง"
ศลิณาตัวแข็งทื่อ อาการชาหนึบแล่นจากปลายเท้าขึ้นสู่สมอง
เขารู้... เขารู้ว่าเธอแอบเข้ามาเจาะข้อมูล!
"อย่าคิดว่าการที่ฉันยอมจดทะเบียนด้วย แล้วเธอจะทำอะไรลับหลังฉันได้ ศลิณา"
มือหนาอีกข้าง เลื่อนขึ้นมาบีบปลายคางเรียว บังคับให้สบตาตรงๆ
"ไอ้ยศพล การ์ดที่มีรอยสักงูพันกริช เธอเจอมันแล้วใช่ไหม"
หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ตัวสั่นเทาอยู่บนอกกว้าง
"คุณรู้ได้ยังไง... หรือว่าคุณ"
"ฉันบอกแล้วไง ว่าในอาณาจักรของฉัน ไม่มีเรื่องไหนที่ฉันไม่รู้" จักรกดเสียงต่ำ นัยน์ตาฉายแววอำมหิต
"รวมถึงเรื่องที่มันเป็นคนราดน้ำมัน จุดไฟเผาเรือพ่อเธอด้วย"
ศลิณาอึ้งกิมกี่ น้ำตาแห่งความสับสนรื้นขึ้นมาคลอเบ้า
ในเมื่อเขารู้ความจริงมาตลอด แล้วทำไมถึงปล่อยให้คนพวกนั้นลอยนวลอยู่ในกาสิโน?
หรือว่าเขาเองก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้?
เขาซื้อเธอมาเพื่อปิดปากงั้นเหรอ?
ราชามาเฟียรับรู้ได้ถึงความหวาดระแวงในดวงตาคู่สวย เขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น จนหน้าอกทั้งคู่แนบสนิทไร้ช่องว่าง สัมผัสถึงจังหวะหัวใจที่เต้นระรัวของกันและกัน
เขาโน้มใบหน้าลงมาจนริมฝีปากเฉียดใบหู ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดผิวเนียน เป็นสัมผัสที่ทั้งหวามไหวและคุกคามในเวลาเดียวกัน
"จำเอาไว้... คุณภรรยา"
น้ำเสียงของเขาเหี้ยมเกรียม แต่แฝงความนัยบางอย่างที่สั่นคลอนหัวใจคนฟัง
"อย่าสืบเรื่องนี้คนเดียว ถ้าเธอยังไม่อยากตาย"
ประโยคนั้นไม่ใช่คำขู่ แต่เป็นคำสั่งชี้เป็นชี้ตาย จักรผละใบหน้าออกห่างเล็กน้อย นัยน์ตาสีนิลจ้องลึกลงไปในดวงตาสั่นไหวของเธอ
"คนที่สั่งการไอ้ยศพล ไม่ใช่คนกระจอกที่เธอจะใช้แค่ทักษะจับโกงไพ่ไปล้มมันได้"
เขาปล่อยมือจากคางเธอ แล้วเลื่อนไปลูบไล้แผ่นหลังบางผ่านเนื้อผ้าสลิปเดรสอย่างเชื่องช้า
"ฉันเลี้ยงมันไว้เป็นเหยื่อล่อ เพื่อสาวไปถึงตัวบอสใหญ่"
ศลิณากัดริมฝีปากแน่น พยายามควบคุมสติสัมปชัญญะที่กำลังแตกกระเจิงเพราะสัมผัสร้อนผ่าวที่ลูบไล้แผ่นหลัง
"บอสใหญ่? หมายความว่ามีคนบงการอยู่เบื้องหลังการล้มละลายของพ่อฉันอีกทีงั้นเหรอ?"
"ใช่" จักรตอบรับสั้นๆ
"และมันกำลังจ้องจะเล่นงานเธอเป็นรายต่อไป"
คำตอบของเขาทำเอาศลิณาหน้าชาดิก ศัตรูที่มองไม่เห็นตัวตนน่ากลัวกว่าศัตรูที่ยืนถือปืนอยู่ตรงหน้าเสมอ
"แล้วคุณ..." เธอเค้นเสียงถาม ลมหายใจสะดุดเมื่อมือหนาเลื่อนมาหยุดที่เอวคอด
"คุณจะช่วยฉันทำไม ในเมื่อคุณได้ตัวฉัน ได้เซียนไพ่มาคุมบ่อนให้แล้ว"
จักรหรี่ตาลง มองผู้หญิงอวดดีที่พยายามดิ้นรนหาคำตอบจากเขา
"เพราะร้อยล้านที่ฉันจ่ายไป ฉันซื้อชีวิตเธอมาแล้ว" เขาพลิกตัวตวัดร่างบางลงไปนอนหงายบนโซฟาหนัง โดยมีร่างสูงใหญ่ของเขาทาบทับอยู่ด้านบน
บาดแผลที่ชายโครงซ้ายของเขาเริ่มมีเลือดซึมออกมาเปื้อนผ้าก๊อซอีกครั้ง แต่มาเฟียหนุ่มกลับไม่สนใจ เขายันแขนคร่อมร่างเธอไว้ สายตาดุดันแผดเผาลงมา
"ชีวิตของเธอเป็นของฉัน ศักดิ์ศรีของเธอเป็นของฉัน ศัตรูของเธอ ก็คือศัตรูของฉัน"
จักรโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกชนกัน
"และฉัน... ไม่เคยปล่อยให้ศัตรูหน้าไหน รอดชีวิตไปได้แม้แต่คนเดียว"
บรรยากาศในห้องทำงานเปลี่ยนจากความอึดอัดเป็นความร้อนรุ่ม ศลิณามองลึกเข้าไปในดวงตาสีนิล เธอค้นหาความหลอกลวง แต่ว่าสิ่งที่สะท้อนกลับมามีเพียงความหนักแน่นและเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่ง
สัมผัสหยาบกร้านจากมือหนาที่ลูบไล้เอวคอด ทำเอาอดีตคุณหนูผู้เย่อหยิ่งต้องยอมจำนนให้กับสัญชาตญาณดิบเถื่อน
ข้อตกลงกระดาษใบเดียว อาจผูกมัดแค่ทางกฎหมาย แต่ชายคนนี้กำลังใช้ทั้งชีวิตและเลือดเนื้อ เพื่อผูกมัดร่างกายและวิญญาณของเธอเอาไว้กับเขาตลอดกาล
